Nazwa Barbadosu pochodzi od wielkiego lokalnego figowca, który tworzy kurtynę korzeni podporowych. Drzewa te zostały nazwane przez portugalskich odkrywców brodatymi “los barbados”.

Arawakowie byli pierwszymi mieszkańcami Barbadosu, jednak w XVII w gdy brytyjscy koloniści lądowali na zachodnim wybrzeżu, wyspa nie była zamieszkana. Ważną rolę w powstaniu pierwszych plantacji odegrali holenderscy osadnicy, oni to bowiem w 1637r. przywieźli z Brazylii trzcinę cukrową. W okresie rozkwitu kolonii sprowadzono z Anglii robotników kontraktowych, a wkrótce wzmocniono siłę roboczą na plantacjach afrykańskimi niewolnikami. Zniesienie niewolnictwa w 1834 r. spowodowało zawirowania w rozwoju przemysłu cukrowniczego. Brytyjczycy władali Barbadosem nieprzerwanie przez 340 lat, aż do uzyskania przez wyspę niepodległości, co nastąpiło w 1966 roku.